Czym jest cykl menstruacyjny?

Mówiono ci, że miesiączka to problem, prawda? Widziałaś reklamy z niebieskim płynem, białymi spodniami do jogi i obietnicą przejęcia kontroli nad miesiączką. Oczywiście w dyskretny sposób. Bo mówiono ci, że miesiączka to coś, czego należy się wstydzić.
Obfite miesiączki? Skąpe miesiączki? Nieregularne miesiączki? – Dowiedz się, co wpływa na intensywność krwawienia i dlaczego!
Cykl menstruacyjny: jak to działa
Pierwsza miesiączka stanowi ważny etap dojrzewania i oznacza początek cyklu menstruacyjnego. Dojrzewanie to następuje zazwyczaj w wieku od 9 do 16 lat. Podczas miesiączki, która trwa zazwyczaj od 2 do 7 dni, błona śluzowa macicy ulega złuszczeniu i przedostaje się przez szyjkę macicy do pochwy, a następnie opuszcza organizm w postaci krwi menstruacyjnej.
Całkowita ilość krwi wypływającej podczas przeciętnej miesiączki wydaje się znacznie większa niż w rzeczywistości; zazwyczaj wynosi ona jedynie około 4 łyżeczek. Zakres ten wynosi jednak od 1 do 4 łyżek stołowych. Konsystencja krwi jest zazwyczaj gęsta, a jej kolor jaskrawoczerwony w okresie najsilniejszego krwawienia. W tym czasie często można zaobserwować skrzepy. Najgęstszy i najbardziej lepki wypływ występuje w momencie, gdy najbogatsza część błony śluzowej dosłownie odrywa się od ściany macicy. Stopniowo, w miarę postępu krwawienia, krew staje się rzadsza i nabiera brązowawego odcienia.
Cykl menstruacyjny rozpoczyna się pierwszego dnia miesiączki i kończy pierwszego dnia kolejnej miesiączki. Cykl trwa średnio 28 dni, ale może wynosić od 21 do 45 dni.

Faza folikularna
Faza folikularna to pierwsza faza cyklu. Trwa około 10–14 dni. W tym okresie błona śluzowa macicy odbudowuje się w ramach przygotowań do owulacji, a hormony stymulują rozwój pęcherzyków jajnikowych. Spadek poziomu estrogenu powoduje wzrost stężenia hormonu folikulotropowego (FSH), który sprzyja wzrostowi grupy pęcherzyków w jajnikach. Jeden pęcherzyk będzie się dalej rozwijał, aż do osiągnięcia dojrzałej komórki jajowej. Hormony powodują pęknięcie dojrzałego pęcherzyka i uwolnienie komórki jajowej do jajowodu. Jest to początek owulacji, która oznacza koniec fazy folikularnej.
Faza lutealna
Cykl przechodzi w fazę lutealną wraz z owulacją komórki jajowej z jednego z jajników. Owulację wywołuje gwałtowny wzrost stężenia hormonu luteinizującego. W fazie lutealnej wzrasta również stężenie estrogenu i progesteronu, co powoduje pogrubienie endometrium (błony śluzowej macicy) w ramach przygotowania do przyjęcia zarodka (zapłodnionej komórki jajowej).
W przypadku zajścia w ciążę zarodek przedostaje się do macicy i zagnieżdża się w błonie śluzowej macicy w ciągu pierwszych kilku dni po owulacji. Ludzka gonadotropina kosmówkowa (HCG), wytwarzana przez łożysko, przerywa cykl menstruacyjny poprzez ciągłą stymulację pękniętego pęcherzyka jajnikowego (ciała żółtego) do produkcji estrogenu i progesteronu. Wysoki poziom estrogenu i progesteronu zapobiega złuszczaniu się błony śluzowej macicy. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, poziom estrogenu i progesteronu spada, co sygnalizuje macicy, że powinna rozpocząć złuszczanie błony śluzowej. Faza lutealna trwa do początku następnej miesiączki.
Skutki hormonalne
Wahania poziomu hormonów w trakcie cyklu miesiączkowego powodują również szereg innych zmian w organizmie. Występują wahania temperatury ciała i wydzieliny z pochwy, a także skurcze brzucha, które mogą być związane z owulacją lub początkiem miesiączki. Dla niektórych objawy te są nieznaczne. Dla innych natomiast powodują one prawdziwe utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu. We wszystkich przypadkach zrozumienie objawów przedmiesiączkowych oraz zmian zachodzących w całym cyklu miesiączkowym może pomóc w radzeniu sobie z indywidualnymi rytmami organizmu.






